272

بعد از آخرین پُستی که تو کانال، درباره حالِ بدَم نوشتم، مهندس صفر و یک تو کانالش نوشت :

"تلاش می کنم از افرادی که از مشکلاتِ روحی و گِره های شخصیتی رنج می برَن، فاصله بگیرم ... خواه ناخواه روی آدم تاثیر میذارن ..."

این نوشته حتی اگه در ارتباط با نوشته من هم نبوده باشه، ولی گویای یه حقیقتِ تلخه ... که تهِ تهِ همه ی دوستیا همین جاست ...! یاد می گیری که از کَسی انتظارِ همدردی وُ همفکری نداشته باشی ... که آدم ها وظیفه ی دلسوزی یا دلداری دادن بهِت رو ندارن ... این شوک های گاه و بیگاه، تلنگرای خوبیَن برای وقتایی که یادت میره یه مرزی بین دنیای واقعی وُ مَجازیت قائل بشی ... که یادت باشه حتی توی دنیای مَجازی هم تنهایی ...!

دلتنگ نوشته های آریانا...