
امروز، وقتی داشتم درباره یه موضوعی با آقای پدر حرف می زدم وُ ازم خواست کاری انجام بدَم که نهایتِ عذاب وُ سختی رو برام داره، گفت : "بچه عصای دست پدر وُ مادره ...!" با لحنی که نباید، جواب دادم : "برای یه بارَم که شده، از جناب برادر انتظار داشته باشین، نه من ...!" جالبه که اصلا عذابِ وجدان ندارم ... چند ساعت از بحثِمون گذشته، 2 ساعت بعدش ازَم خواست تو محیطِ Word متنی رو براش تایپ کنم که کردم، روابطمون عادیه ؛ اما ... خسته َم از این همه انتظاری که به عنوان "فرزند" ازَم دارن ... از این که همه ی عُمر،...
ادامه مطلب