دلتنگ نوشته های آریانا

بعد از بیست و شیش سال زندگی (که یک ماه وُ بیست و هشت روز دیگه وارد بیست و هفت سال میشه ...!) یا آقای پدر، من رو خوب نَشناخته، و یا خودم، خودم رو خوب نشناختم ...! وقتی هفت سال پیش، موقعِ ورود به دانشگاه تصمیم گرفت قانع َم کنه که به جای کامپیوتر نرم افزار، معماری رو انتخاب کنم /بدونِ اینکه ازَم بپرسه برای آینده َم چه برنامه ای دارم و آیا میتونم با معماری به اون برنامه ها برسم یا نه/ احتمالا هیچ وقت فکر نمی کرد روزی برسه که دخترش رو تو این درجه از بلاتکلیفی و دلسردی نسبت به زندگی و آینده ببینه ... ...

تو 16 سالگی، هیچ وقت فکر نمی کردم بتونم 26 سالگی رو ببینم ...! حالا 26 سالَمه و مطمئن نیستم که تا 36 سالگی دَووم میارَم یا نه ... ولی خوبه که یه چشم اندازِ 10 ساله برای خودم بنویسم ؛ به یادگار ...! * 99.9% ایران نخواهم بود ... احتمالا کانادا یا انگلیس ...* دکترا دارم، تدریس می کنم؛ مقاله های پژوهشی بین المللی می نویسم و طراحی landscape انجام میدَم ...* با کَسی که عاشقش شدم، ازدواج کردم (نه طبقِ معیارهای ایرانی-اسلامی ...!!!)* 1 بچه + 3 تا فرزندخونده دارم ...!* حداقل 3 تا کتابِ غیرمرتبط با رشته د...